„Hunneg- = Unneg «Ahn», in den Komp.: -éimchen, -häerchen M.: «Ahnherr» — eis Här(en) an Hunnichhären hoan och schu gesot (unsere Vorfahren haben auch schon gesagt) — besonders bei sehr weit zurückliegenden Vorfahren: méngem Urgrousspapp säin H.; -frächen F.: «Ahnfrau, Urgroßmutter» (bezeichnend ist bei diesen Komp. die bes. Bed. des Diminutivsuffixes; cf. etwa auch Häärchen,…
An der Zesummenaarbecht vum Master en langues, cultures et médias – Lëtzebuerger Studien an dem Radio 100komma7 ass elo den neien Unisradio gegrënnt ginn. 4 Studenten aus dem 2. Semester gestalten elo d’Emissioun, déi all véier Woche gesend gëtt. Déi éischt Emissioun ass fir den 6.3.2010, 14:00 programmeiert. Méi Informatioune fënnt een hei.
Variatio delectat: Empirische Evidenzen und theoretische Passungen sprachlicher Variation Herausgegeben von Peter Gilles, Joachim Scharloth und Evelyn Ziegler für Klaus J. Mattheier zum 65. Geburtstag. Reihe: Variolingua. Nonstandard – Standard – Substandard Band 37. Erscheinungsjahr: 2010. Frankfurt am Main, Berlin, Bern, Bruxelles, New York, Oxford, Wien, 2010. VI, 326 S., zahlr. Abb., Tab. und Graf.…
D’Wuert fusch kënnt am Lëtzebuergeschen nëmmen a Kombinatioun mat nei vir: Eppes Fuschneies ass esou richteg nei – funkelnagelneu, wéi een op Däitsch soe géif. D’Lëtzebuergescht kennt och nach déi apaart Zesummesetzungen fonkelnei (WLM, LWB), fonkelnoolsnei (WLM, LWB), splënternei (WLM, LWB), noolsnei (LLU, WLM, LWB) an och fonkelnotznei (LWB). Mee, wat genee ass fusch?
